Pierwsza pomoc

 

Może się zdarzyć , że mimo podejmowanych środków zapobiegawczych, dojdzie do nieszczęśliwego wypadku na terenie przedszkola, czy szkoły. Wówczas nie tylko nauczyciel, ale każdy inny pracownik, w obecności, którego doszło do wypadku, zobowiązany jest udzielić natychmiastowej pomocy poszkodowanemu i zawiadomić o wypadku lekarza oraz dyrektora placówki. Dyrektor zobowiązany jest zapewnić natychmiastową pomoc lekarską, powiadomić telefonicznie rodziców dziecka, które uległo wypadkowi oraz uzyskać pisemną opinię lekarza stwierdzającą stopień uszkodzenia ciała. Jeśli zaistniało zatrucie pokarmowe dyrektor powiadamia o wypadku stację sanitarno-epidemiologiczną. Nauczyciel pełniący funkcję opiekuna ustala okoliczności i przyczyny wypadku oraz sporządza odpowiedni protokół. Protokół ten po zatwierdzeniu jest podstawą w przypadku starań o przyznanie poszkodowanemu świadczeń PZU. W sytuacji, gdy doszło do wypadku, a pomoc pielęgniarki nie jest możliwa, obowiązek udzielenia pierwszej pomocy spoczywa na nauczycielu. Powinien on w oczekiwaniu na przyjazd wyspecjalizowanej jednostki medycznej, udzielić pomocy zgodnie z maksymą po pierwsze nie szkodzić. 

Aby nie zaszkodzić trzeba znać podstawowe objawy urazów, jakie mogą zaistnieć u wychowanków. Najczęstsze urazy na jakie narażone jest dziecko niestosujące się do zasad bezpieczeństwa to: 
1. Urazy kostne i stawowe: zwichnięcie, skręcenie, złamanie i urazy kręgosłupa. 
2. Zaburzenia przytomności: padaczka, cukrzyca, omdlenie, udar słoneczny, wstrząśnienie mózgu. 
3. Rany i krwotoki. 
4. Zaburzenia oddychania – astma. 
5. Ciało obce w gardle, w oku, w nosie i w uchu. 

 

URAZY KOSTNE I STAWOWE


ZWICHNIĘCIE – o zwichnięciu mówimy, gdy dany staw uległ zniekształceniu, występuje silny ból, obrzęk, zasinienie oraz niemożność wykonywania ruchów w danym stawie.
Pierwsza pomoc: unieruchomienie dwóch sąsiadujących stawów. 
ZŁAMANIE – należy podejrzewać, jeżeli po urazie wystąpi obrzęk i ból nasilający się przy uciśnięciu lub próbie uruchomienia kończyny, lub straci ona swój prawidłowy kształt.
Pierwsza pomoc: aby obrzęk nie zwiększał się należy kończynę unieść powyżej serca i unieruchomić za pomocą chusty trójkątnej lub własnej odzieży, a w przypadku kończyny dolnej można uszkodzoną nogę usztywnić zdrową. Podobnie jak przy zwichnięciu w przypadku złamania otwartego należy na ranę nałożyć jałowy opatrunek w celu zatamowania krwotoku.
SKRĘCENIE – jest mniej groźną formą urazu niż zwichnięcie, ponieważ nie zostaje rozerwana torebka stawowa i szybko zostają przywrócone normalne stosunki anatomiczne. 
ZŁAMANIE ŻUCHWY – silny ból oraz obrzęk, powodujący niemożność połykania śliny, trudność mowy, utrudnione oddychanie, a nawet całkowite zablokowanie górnych dróg oddechowych.
Pierwsza pomoc: poszkodowanego układamy w pozycji siedzącej, aby ułatwić swobodne wypływanie śliny. 
URAZY KRĘGOSŁUPA – brak lub osłabienie czucia dotyku, porażenie lub niedowład kończyn, promieniujący od kręgosłupa ból.
Pierwsza pomoc: pozostawiamy poszkodowanego w danej pozycji, udrażniamy drogi oddechowe. 

ZABURZENIA PRZYTOMNOŚCI


PADACZKA – utrata przytomności, bezdech, sinica, rozszerzone źrenice, drgawki, piana.
Pierwsza pomoc: zabezpieczyć głowę poszkodowanego, wsunąć coś pomiędzy szczęki, ułożyć w bezpiecznej pozycji. 
CUKRZYCA – to choroba, w której organizm nie kontroluje stężenia cukru we krwi. Osoby chore powinny mieć zawsze przy sobie informację o chorobie, rodzaju i dawce pobieranej insuliny.
Pierwsza pomoc: podać cukier lub mocno osłodzoną herbatę, czy cukierka, nieprzytomnego ułożyć w pozycji bocznej i wezwać pogotowie. 
OMDLENIE – czyli krótkotrwała utrata przytomności.
Pierwsza pomoc: rozluźnić odzież, ułożyć tak aby nogi były wyżej, jeśli nie uzyska przytomności ułożyć bokiem. Przy utracie świadomości należy także sprawdzić drożność jamy ustnej. 
UDAR SŁONECZNY – zaczerwieniona, sucha i gorąca skóra, nudności, wymioty, wysoka temperatura, dreszcze, osłabienie, uczucie niepokoju.
Pierwsza pomoc: ułożyć w pozycji półsiedzącej, w zaciemnione i przewiewne miejsce, zimne okłady i napoje. 
WSTRZĄŚNIENIE MÓZGU – krótkotrwała utrata przytomności, nudności, wymioty, bóle i zawroty głowy, zaburzenia równowagi, niepamięć wsteczna (nie pamięta urazu i co się stało przed nim).
Pierwsza pomoc: układamy poszkodowane dziecko w pozycji leżącej na plecach z glową odchyloną do tyłu, okrywamy by zabezpieczyć przed utratą ciepła. W przypadku wystąpienia drgawek należy zabezpieczyć język wkładając między zęby twardy przedmiot. 

ZABURZENIA ODDYCHANIA


ASTMA – gwałtowne ataki duszności oraz duszący kaszel.
Pierwsza pomoc: rozluźnić odzież, dostęp do świeżego powietrza,inhalator i spokój. 

RANY I KRWOTOKI


RANY – cięte, kłute, tłuczone, oparzenia.
Pierwsza pomoc: zatamowanie krwawienia, zabezpieczenie rany jałowym opatrunkiem i bandażem. Jeśli w ranie jest ciało obce to go nie usuwamy, nie przemywamy ran, jeśli bandaż przesiąknie nie zdejmujemy go tylko nakładamy nową warstwę, kontrolujemy oddech i tętno. 
KRWOTOK ZEWNĘTRZNY – przy krwotokach z nosa pochylamy dziecko lekko do przodu i po udrożnieniu nosa uciskamy jego skrzydełka. 
Pierwsza pomoc: na kark i czoło robimy zimny okład. Jeśli krwawienie dotyczy kończyny unosimy ją powyżej poziomu serca, stosujemy ucisk na ranę lub najbliższą tętnicę. 

CIAŁO OBCE W GARDLE, W OKU, W NOSIE I W UCHU


CIAŁO OBCE W GARDLE – wymaga natychmiastowego działania, ponieważ wiąże się to z trudnościami w oddychaniu. Należy położyć dziecko na kolanach twarzą skierowaną ku dołowi i uderzyć pięścią między łopatki. W przypadku małego dziecka wystarczy unieść ciało chwytając za biodra, nogami do góry, co powoduje kaszel i usunięcie ciała obcego. 
CIAŁO OBCE W OKU – usuwamy delikatnie odwracając górną powiekę i wypychając nią ciało obce. Często stosuje się także wymywanie oka strumieniem czystej wody wlewanej od wewnętrznego kąta oka, do zewnętrznego kąta oka. 
CIAŁO OBCE W NOSIE – pomocy udzielamy tylko wtedy, gdy ciało występuje z nosa lub jest dobrze widoczne. 
CIAŁO OBCE W UCHU – pęsetą wyciągamy widoczne ciało obce. W przypadku, gdy do ucha dostał się owad, wkraplamy kroplę oliwy lub spirytusu. Czasami wystarczy wywabić owada światłem.

 

 

Reforma edukacji